Wat gebeurt er in sprong 5 en waarom huilt mijn baby ineens bij bedtijd?

Bij deze sprong verandert er iets aan het naar bed brengen zelf, en dat komt niet doordat je iets anders doet.

Wat er in deze sprong verandert

Sprong 5 gaat over relaties begrijpen. Verbanden tussen mensen en objecten worden gezien: dingen horen bij elkaar, en mensen horen bij dingen. Je ziet meer interesse in spel en in interactie.

En daar komt iets uit voort dat je 's avonds merkt.

Waarom bedtijd ineens moeilijker wordt

Als je begrijpt dat mensen en dingen bij elkaar horen, begrijp je ook dat iemand er niet meer is als die weggaat. Dat is het begin van de verlatingsangst.

Voor een baby is dat groot. De kamer uit lopen is niet "even weg", het is weg. Vandaar het huilen op het moment dat je de deur dichtdoet, terwijl het bedtijdritueel gewoon liep zoals altijd.

Hier helpt geen techniek maar nabijheid: blijf wat langer zitten, geef extra troost, laat merken dat je terugkomt. Zie ook mijlpalen en slecht slapen.

Wat je in deze sprong doet

Reageer erop, en wees niet bang dat je er iets mee aanleert. Dat kan niet: of je een baby kunt verwennen.

Wat wel helpt is voorspelbaarheid. Hetzelfde ritueel, dezelfde volgorde, dezelfde woorden bij het weggaan. Zie de bedtijdroutine.

En let op de wakkertijden, want oververmoeidheid maakt verlatingsangst zwaarder in plaats van lichter. Rond deze leeftijd is dat ongeveer twee uur tussen de slaapjes: wakkertijd 6 tot 8 maanden.

Hoe je weet dat je erin zit

Aan de drie H's: meer huilen, hangerig zijn, humeurig zijn. De volledige aanpak staat in sprongetjes en slaap.

Hiervoor kwam sprong 4. Rond zevenendertig weken volgt sprong 6, waarin diezelfde verlatingsangst sterker wordt.