Hoe lang moet een bedtijdroutine duren?

Een bedtijdroutine, ook wel avondritueel of slaaproutine genoemd, is geen gezelligheid. Het is een signaal.

Je baby kan de klok niet lezen en weet niet dat het avond is. Wat ze wel kan, is een reeks handelingen herkennen die elke keer hetzelfde gaat en elke keer op hetzelfde eindigt. Dat is de hele functie: het lichaam van je baby laten weten dat de nacht begint.

En het is een houvast voor jou. Op de avonden dat het niet lekker loopt, en die komen, heb je iets om op terug te vallen dat niet afhangt van hoe de dag ging.

Twintig minuten, maximaal dertig

Niet te lang, niet te kort. Reken vanaf het moment dat je naar boven gaat of de kamer in loopt, inclusief de voeding en alle stappen.

Wordt het langer, dan wordt het een programma en raakt je baby juist geprikkeld in plaats van rustig. Hoe rustiger het verloopt, hoe beter het werkt.

Drie tot vier stappen, meer niet

Er is genoeg om uit te kiezen: een badje, een massage, gezichtje wassen, tandjes poetsen, een boekje, een rustig spelletje zoals kiekeboe, pyjama aan, een liedje of muziekje, de voeding, knuffelen.

Kies er drie of vier. Meer maakt het te lang en te rommelig.

Elke avond dezelfde volgorde

Dit is het punt waar het meestal misgaat. Niet de stappen doen het werk, de voorspelbaarheid doet het werk. Als de volgorde wisselt, is er geen patroon om te herkennen en levert de routine niets op.

Neem het badje erin

Kyra raadt dit expliciet aan, en met een reden die meteen logisch klinkt: in bad gaan lijkt op niets anders wat er overdag gebeurt. Juist daarom is het zo'n duidelijk signaal, zeker bij een kleine baby. Het is de scheidslijn tussen dag en nacht.

Het hoeft geen half uur te duren. Een paar seconden in het water is al genoeg om het signaal af te geven.

Wakker in bed, dit is de kern

De routine eindigt met je baby wakker in bed. Niet slapend in je armen en dan voorzichtig neerleggen.

Dat is het lastigste onderdeel, en het belangrijkste. Valt ze op jou in slaap, dan is dat de manier die ze kent, en die zoekt ze terug bij elke overgang tussen slaapcycli. Zie waarom een dutje van 30 minuten daar mee te maken heeft.

Ze moet dus wakker zijn als ze in bed gaat, maar wel moe genoeg. Dat is een precisiewerkje dat je in de eerste maanden stap voor stap opbouwt, niet iets wat vanavond af is.

En waarom een vast bedtijduur niet werkt

Half acht is geen bedtijd. Half acht is een tijdstip.

Wat bepaalt of je baby kan slapen is hoeveel slaapdruk ze heeft opgebouwd, en dat hangt af van hoe de dag verliep: hoe lang ze wakker was, hoe lang de dutjes waren, hoeveel prikkels er waren. Twee dagen zijn zelden hetzelfde.

Kijk daarom naar de wakkertijd sinds het laatste dutje en naar de slaapsignalen van je baby, en laat die bepalen wanneer de routine begint. Was het laatste dutje kort, dan begint de avond eerder. Was het lang, dan later.

Loopt de avond vaak stroef, kijk dan ook naar de middag: een overprikkelde baby komt de routine al gespannen in, en dan helpt geen enkele volgorde.

De routine werkt het best als die eindigt in een kamer die zelf al een signaal is. En lukt dat wakker in bed leggen nog niet, begin dan bij het afwisselen van de manier waarop ze in slaap valt.

Wanneer die voorspelbaarheid ongeveer ontstaat, lees je in wanneer een baby een ritme krijgt.

Wordt ze chagrijnig wakker uit het laatste dutje, dan is bedtijd waarschijnlijk te laat: zo vervroeg je de bedtijd.