Wat doe ik als mijn peuter steeds uit bed komt?

Zodra een kind zelf uit bed kan, verandert bedtijd van karakter. Het is niet langer een kwestie van in slaap vallen maar van blijven liggen, en dat is een ander probleem.

Eerst veiligheid, dan pas de gewoonte

Klimt je peuter uit een ledikant, dan is dat allereerst gevaarlijk. Haal weg waarop geklommen kan worden, zet het matras op de laagste stand, en zorg dat de kamer zelf veilig is voor iemand die er 's nachts doorheen loopt.

Pas als dat staat, ga je aan het gedrag werken.

Rustig terugbrengen, zonder discussie

Dit is Kyra's hele antwoord, en het is korter dan mensen hopen: breng je kind rustig terug zonder discussie.

Geen uitleg midden in de nacht, geen onderhandeling, geen boze reactie. Dat klinkt hard maar het is het tegenovergestelde: elk gesprek is aandacht, en aandacht op het moment van opstaan maakt opstaan de moeite waard.

Reken erop dat je dit de eerste avonden vaak doet. Het werkt door de herhaling, niet door de ene keer dat je het goed doet.

Waarom een groot bed dit meestal erger maakt

Veel ouders zetten bij dit probleem juist de stap naar een groot bed, in de hoop dat het rustiger wordt. Kyra raadt precies het omgekeerde aan.

Haar regel: wacht met het grote bed tot je kind al goed slaapt. Doe je slaapcoaching in een groot bed terwijl je kind nog niet doorslaapt en er veel uit komt, dan creëer je onnodige strijd. Zie wanneer naar een groot bed.

De uitzondering is veiligheid. Wordt het klimmen echt gevaarlijk, dan is de overstap wel verstandig, en dan horen daar meteen duidelijke grenzen bij.

Waar het vandaan komt

Een kind dat niet in bed blijft, doet dat zelden uit onwil. Het is meestal uitstelgedrag, verlatingsangst, of een kind dat niet goed snapt wat er verwacht wordt. Alle drie vragen ze hetzelfde: vooraf uitleggen, en daarna de grens hetzelfde houden.

Zit het uitstellen vooral in het rijtje van nog drinken en nog een boekje, begin dan bij de peuter die niet wil slapen.