Wanneer kan een baby zichzelf troosten?

Ergens in de derde maand gebeurt er iets kleins dat groot is. Je baby ontdekt de handjes, brengt er een naar de mond en begint te sabbelen. Voor het eerst zonder jou.

De reis van de handjes, in drie stappen

Stap 1. De handjes komen meer naar de borst. De bewegingen zijn nog ongecoördineerd en ongecontroleerd. Er wordt geoefend, en het wordt geleidelijk soepeler.

Stap 2. De handjes komen bij de mond en het sabbelen begint. Dit is het moment: die beweging wordt gebruikt om te kalmeren.

Stap 3. Er wordt geëxperimenteerd met vingers en pols, openen en sluiten.

Het lijkt nietig, maar voor je baby is dit een grote overwinning. En het gaat niet in één keer: dit bouwt zich stap voor stap op, met veel herhaling, en je kunt het letterlijk zien gebeuren als je erop let. Die drie stappen lopen bovendien door elkaar heen. De ene dag lukt de hand naar de mond, de volgende dag gaat het er weer langs. Dat hoort erbij.

De gouden tip: wacht even

Begint het mopperen of een beetje huilen, geef dan niet meteen de speen. Wacht een paar tellen en kijk of de eigen handjes gevonden worden.

Lukt dat, dan is de speen minder nodig, of straks helemaal niet meer. Hoe je die stap later rustig zet, staat in de speen afbouwen. Elke keer dat de rust zelf teruggevonden wordt is een herhaling van de vaardigheid waar je later dankbaar voor bent. Neem je die momenten steeds over, dan wordt er niet geoefend.

Waarom het gebeurt

Er zijn drie redenen, en ze lopen door elkaar:

• Omdat het fijn voelt. Sabbelen kalmeert, punt.
• Omdat het even te veel is. Te veel geluid, te veel mensen. Dan is die hand de uitweg. Zie ook de overprikkelde baby.
• Omdat er geoefend wordt. Een nieuwe vaardigheid wordt herhaald tot het zit.

Het huilen neemt af

In deze maand daalt de huilcurve bij de meeste baby's zichtbaar. Dat is geen toeval: het brein ontwikkelt zich, indrukken worden beter verwerkt, er kan meer alleen, en jij leest de signalen inmiddels beter. Alles werkt tegelijk mee.

Dat is ook het verschil met purple crying, de piek die rond twee maanden valt. Wat daarna komt, hoort naar beneden te gaan.

Als de curve niet daalt

En hier is het belangrijkste van dit stuk. Blijft je baby veel huilen, en zie je die daling niet, ga dan langs de arts of het consultatiebureau om fysiek ongemak uit te sluiten.

Denk aan verborgen reflux (zeker bij veel spugen), aan allergieën waarvan koemelkallergie de bekendste is, of aan huidklachten zoals eczeem. Dat zijn geen dingen die je met een slaapaanpak oplost, en het is niet nodig om ermee door te modderen.

Wat dit betekent voor de nacht

Een baby die zichzelf een beetje kan troosten, kan ook eerder de overgang tussen twee slaapcycli overbruggen zonder jou. Dat is de basis onder zelf in slaap leren vallen, en het is de reden dat het rond deze leeftijd ineens makkelijker begint te lopen.

Haast is er niet bij. Er wordt al geoefend.

Werkt wat vroeger hielp ineens niet meer, dan is dat een teken van vooruitgang: oude trucjes werken niet meer.