Ik ben uitgeput, hoe houd ik dit vol?

Iedereen vraagt hoe het met de baby gaat. Bijna niemand vraagt hoe het met jou gaat. En dat is precies de vraag die hier gesteld wordt: hoe gaat het met jou, en wat heb je de afgelopen tijd voor jezelf gedaan?

Zelf oververmoeid raken gaat sneller dan je denkt, zeker in de kraamtijd. Veel ouders, en zeker veel moeders, denken dat ze alles zelf moeten oppakken. Dat je anders geen goede moeder bent. Dat klopt niet, en het is bovendien de kortste weg naar een lege accu.

Zelfzorg is babyzorg

Dit is geen mooie leus. Het werkt ook de andere kant op: een baby merkt spanning, en een ouder die op zijn tandvlees loopt, kalmeert moeilijker iemand anders.

In de eerste maand zijn er eigenlijk maar twee doelen. Goed voor jezelf zorgen, en je baby leren kennen. In die volgorde.

De uitdaging

Niet een uur per dag, geen weekend weg. Eén moment. Dat kan klein zijn, en klein is genoeg. Er zijn drie richtingen:

• Even eruit. Naar buiten, een korte wandeling alleen, frisse lucht halen, of samen op date.
• Een rustmoment. Bewust even niets. Ademhalingsoefeningen, een meditatie, je favoriete serie, of gewoon zitten.
• In beweging komen. Op een manier die goed voelt: stretchen, wandelen, dansen, sporten, muziek luisteren.

Het punt is niet welke van de drie je kiest. Het punt is dat het er staat, net zo hard als de voedingen en de tummy time. In de checklist voor de eerste maand staat dat ene zelfzorgmoment er dan ook gewoon tussen. Niet als beloning achteraf, maar als onderdeel van de week.

Wat je in deze fase mag loslaten

Accepteer hulp. Mensen bieden het aan omdat ze het menen, en ze willen je echt ontlasten. Verwelkom dat. Hulp accepteren voelt vaak alsof je tekortschiet, maar dat is het niet. Je hoeft dit niet perfect te doen en je hoeft het niet alleen te doen, en geen van beide maakt je een minder goede ouder.

Stop met vergelijken. De baby van iemand anders slaapt door, en die van jou nog niet. Elke baby is uniek en heeft andere dingen nodig. Vergelijken levert alleen onzekerheid op, en verandert niets aan wat jouw kind nodig heeft.

Laat het strakke schema los. Zeker in het begin gaat het niet om een slaaptrainingsschema, maar om vertrouwen en een band opbouwen. Zachte ritmes zijn genoeg. Wat wél helpt om grip te krijgen zonder jezelf op te jagen: kijk naar wakkertijden in plaats van naar de klok.

Leg je telefoon weg bij het voeden en naar bed brengen. Niet omdat dat hoort, maar omdat dat de momenten zijn waarop je het meeste over je baby leert. Wat zeggen die ogen, dat gezicht. Soms is het saai. Op termijn maakt het je sneller in het lezen van de signalen, en dat scheelt jou uiteindelijk energie.

Als het huilen het zwaarst is

Er zijn periodes waarin dit oneerlijk veel vraagt. Voor een deel daarvan bestaat een naam en, belangrijker, een einde: purple crying. Weten dat het een fase is maakt het niet stil, maar wel draaglijker.

Je doet het geweldig. Neem de tijd voor jou.

Zit je nog in de eerste weken, dan helpt het om te weten wat je in de eerste maand kunt verwachten.